AUTORSKI ŚWIAT CYKLU SIEWRY
Siewra jest fikcyjnym słowiańskim kręgiem kulturowym o materialności i organizacji politycznej odpowiadającej późnemu XII i początkowi XIII wieku.
Dawna Korona rozpadła się na księstwa, a ziemia dawnej stolicy zachowała szczególne znaczenie polityczne. Nowa Wiara została przyjęta przez władzę stosunkowo niedawno, około dwóch pokoleń przed wydarzeniami cyklu. W miastach i na dworach staje się religią dominującą, lecz poza nimi zmiana postępuje wolniej.
Dawne obrzędy, kapłani, miejsca i bóstwa nie zniknęły. W Siewrze stare moce są realne, dlatego wypieranie dawnej religii przebiega nierówno i może mieć konsekwencje, których nie da się sprowadzić do polityki ani ludzkiej wiary.
Siewra jest światem bliskim ziemi. Drewniane grody, błotniste trakty, dym z palenisk, rzeki, lasy, targi i niewielkie osady wyznaczają rytm codzienności. Podróż trwa długo, wiadomości docierają nierówno, a pogoda potrafi zmienić więcej niż decyzja księcia.
Poza murami i światłem ognisk zaczyna się przestrzeń mniej pewna. Las daje drewno, zwierzynę i schronienie, lecz pozostaje też miejscem, którego człowiek nigdy nie podporządkował sobie całkowicie.
Zależy mi, żeby Siewra była światem, który można niemal poczuć pod stopami: ciężar mokrego płaszcza, koleiny drogi, zapach dymu, chłód kamienia i ciepło ognia.
W zależności od ziemi i regionu ważną rolę odgrywają tu lasy liściaste i
mieszane: dęby, graby, buki, lipy, olsze i brzozy. Takie też są lasy Siewry.
Im bliżej ludzi, tym bardziej las nosi ślady ich potrzeb. Im dalej od ludzi, tym mniej oczywiste jest, kto naprawdę rządzi tą przestrzenią.
Między grodem a lasem
Cztery strony Siewry
Świat powieści budują miejsca, ludzie, wiara i to, czego nie sposób łatwo wyjaśnić.
To, co pozostaje w cieniu
Zmory, strzygi, południce, wiły, topielce, nocne lęki, stare opowieści i miejsca omijane po zmroku nie należą wyłącznie do ludowej wyobraźni. Czasem człowiek najpierw poznaje skutek, a dopiero później próbuje nadać mu imię.
Ludzie
Książęta, wojowie, kapłani, żercy, rzemieślnicy i mieszkańcy wsi żyją w świecie zależności, przysiąg i osobistych długów. Pozycja daje możliwości, lecz rzadko chroni przed konsekwencjami własnych decyzji.
Wiara i stare prawa
Nowa Wiara zdobywa miejsce na dworach i w miastach, lecz dawne obrzędy, miejsca i imiona nadal pozostają częścią życia. W Siewrze spór o wiarę ma dodatkowy ciężar, ponieważ część dawnych sił naprawdę istnieje.
Miejsca
Grody, niewielkie miasta, wsie, trakty i lasy tworzą świat, w którym odległość nadal ma znaczenie. Niektóre miejsca są bezpieczne dzięki ludziom, inne tylko dlatego, że jeszcze nic ich nie zakłóciło.
Wejdź do Siewry
Świat jest tylko początkiem. Możesz poznać powieść, ludzi, którzy ją prowadzą, zajrzeć do fragmentów albo zobaczyć Siewrę w obrazach